Ryzyko zakażenia HIV przez seks oralny
Seks oralny to jedna z form aktywności seksualnej o najniższym ryzyku zakażenia HIV. Ryzyko jest tak małe, że instytucje zdrowia publicznego, takie jak CDC, określają je jako „niskie”, zamiast podawać dokładną liczbę. Według badań wynosi ono od zera do około 4 na 10 000 kontaktów (0,04%), i to przy partnerze, który ma HIV i się nie leczy.
Gdy wykonujesz seks oralny
Gdy wykonujesz seks oralny osobie z penisem, główną możliwą drogą zakażenia jest dostanie się nasienia lub preejakulatu do ust. Ryzyko nadal jest bardzo niskie. Jest nieco wyższe, jeśli partner ma wytrysk w twoich ustach, a także jeśli masz krwawiące dziąsła, owrzodzenia w jamie ustnej, ból gardła albo jesteś krótko po zabiegu stomatologicznym.
Seks oralny wykonywany osobie z pochwą (cunnilingus) niesie jeszcze mniejsze ryzyko. Opisano dotąd bardzo niewiele przypadków zakażenia tą drogą. Krew miesiączkowa może je nieznacznie zwiększyć.
Gdy otrzymujesz seks oralny
Gdy ktoś pieści ustami twoje narządy płciowe, ryzyko należy do najniższych, jakie w ogóle istnieją, bo ślina nie przenosi HIV. W praktyce ryzyko jest bliskie zeru.
Kontakt ust z odbytem (anilingus, rimming)
Ryzyko zakażenia HIV jest skrajnie niskie. Tą drogą znacznie łatwiej przenoszą się inne zakażenia, takie jak wirusowe zapalenie wątroby typu A i zakażenia jelitowe.
Co nieco zwiększa ryzyko
- Wytrysk do ust
- Krwawiące dziąsła, skaleczenia lub owrzodzenia w jamie ustnej
- Owrzodzenia lub inne zakażenie przenoszone drogą płciową na narządach płciowych partnera
- Partner, który zakaził się bardzo niedawno, bo wtedy ilość wirusa jest największa
A co usuwa ryzyko: partner z HIV, który się leczy i ma niewykrywalną wiremię, nie przenosi HIV (N=N).
Czy po seksie oralnym potrzebuję PEP?
Zwykle nie. Większość wytycznych nie zaleca PEP po samym seksie oralnym, bo ryzyko jest tak niskie. Lekarz może ją jednak rozważyć w nietypowych sytuacjach, na przykład gdy w grę wchodziła krew, a wiadomo, że partner ma HIV i się nie leczy. Jeśli nie masz pewności, a od kontaktu minęło mniej niż 72 godziny, jak najszybciej zapytaj lekarza w szpitalu zakaźnym: PEP najlepiej rozpocząć w ciągu 48 godzin. Zobacz PrEP i PEP.
Czy zrobić test?
Jeśli się martwisz, test to jedyny sposób, by mieć pewność. Ujemny wynik laboratoryjnego testu IV generacji po 45 dniach jest bardzo uspokajający, a testy na przeciwciała, w tym większość testów do samodzielnego wykonania, są rozstrzygające po 90 dniach. Przy okazji rozważ wymaz z gardła w kierunku rzeżączki i chlamydiozy: te zakażenia łatwo przenoszą się przez seks oralny. W naszym przewodniku po testach wyjaśniamy, jaki test zrobić i kiedy.